บทความ เรื่องเล่าของฉันสมัยเด็ก

       ในยุคปี87 สมัยฉันยัง ตัวเล็ก ๆ ประมาณ อายุ 8 ขาบเศษ
เชื่อปะ
เงิน โครต หายากมาก สมัยนั้นจำได้ ค่าแรง คนทำงาน ไม่ถึงร้อย บางคนก็ ร้อย
เดียว พอดี ๆคิดดู ฉันจะมี ตังไปโรงเรียนวันละกี่บาท ...ใช้ หนึ่งบาท ถึงสองบาท เอง ต่างจาก ทุกวันนี้ 20ยังไม่อยากจะเอาเลย บางวัน พ่อแม่ ฉันก็ไม่มีตัง จะให้ แต่มีน้องๆอีก 2คนฉันมีพีน้องถึง3คน รวมฉันด้วยนะ ทำไงละ อดไปดิ บางวันแต่ ว่าเราก็อยาก กิน ขนมเหมือนเพื่อนๆ ฉันเดินก้มหน้าหวังจะอะไรดีๆ สิ่งที่ไม่อยากจะเชื่อ คือๆ มันมี มันมี ลูก อม ตกอยู่ เว้ยเฮ้ย ดีใจ มาก รีบเก็บเอามาล้างน้ำ อม ต่อ โอ๊ สบายใจจัง แต่บางช่วง ที่มีการเก็บเกี่ยวผลผลิต การเกษตร ฉัน อะ จะขอ ไปเก็บถั่วเขียว ช่วงเช้าๆ เพื่อ มาแลกกับเศษตัง 2-5บาท เฮ้ย นี้ละชีวิต ฉัน ละ .......เสื้อผ้าร้องเท้าที่ใส่ไป โรงเรียนนะเหรอ ไม่อยากคิดสภาพเลยนะ รองเท้าผ้าใบสีน้ำตาล เก่าๆ ขาดหัวโปงตีน เสื้อสีขาว เทาๆ มีราขึ้นประปราย จนบางครั้งนะ ไม่อยากไปเล่นกับเพื่อนผู้หญิงเลย เพื่อนๆชอบล้อว่าใส่ผ้าสีเก่า แต่ก็ยังมีพวก
ผู้ชายนะ ที่เป็นเพื่อนฉัน ทุกวันที่โรงเรียน ฉันเป็นคนขี้โม้ ร่าเริงมาก เวลาพัก
เที่ยงของโรงเรียน พวกเราจะจับกลุ่มกันมา 4-5 คน เผื่อจะแบ่งปันอาหารกัน
ตามต้นไม้ตามทุ่งหญ้า ตามสนามบอล ไม่มีโต๊ะดีๆสวยๆเหมือนทุกวันนี้
ไม่มีแอร์เย็นๆ แต่ก็นั่นแหละเนาะโรงเรียนของชนบท
 จะเอาอะไรมากไม่เหมือนโรงเรียนในเมืองเขา ตอนเด็กๆฉันก็มีความรักนะ ฉันแอบรักเพื่อนคนหนึ่ง
ตอนปอ 2 เพื่อนฉันน่าน่ารักมากเลยนะมีคนชอบเยอะ ไอ้เราเนี่ยก็เจียมตัว
เหลือเกิน ไม่กล้าบอกรัก เหมือนเพื่อนคนอื่น เก็บเอาไปนอนฝันมันเป็น
เวลาความสุขของเด็กๆ แล้วก็มาถึงวันเด็กน้อ ตอนป.2 ก็ได้ไปเต้นวันเด็กด้วยนะ
จำได้เลยเต้นเพลงหลวงพ่อคูณ เค้กโป๊ๆ จำไว้ให้ดี จำได้เท่าทุกวันนี้เลย ฉันจำได้นะตอนเด็กๆนั้นน่ะงานวันเด็กนี้ ระหว่างที่รอเต้นพ่อกับแม่ก็ยังไม่มา ฉันอยากได้ของเล่นเหมือนเพื่อนคนอื่น ก็เลยแอบไปขโมยปืนแก๊ปของร้านค้า
โชคไม่เข้าข้างเลยวันนี้ เจ้าของร้านจับได้ ดีที่เจ้าของร้านไม่เอาความแต่ก็
โดนบ่นเหมือนกันว่าการขโมยของไม่ดีผิดกฎหมายสุดท้าย ต้องรอให้แม่มาแล้วก็ขอตังค์แม่มาจ่ายปืนกระบอกนั้น 10 บาทเลยนะ แก๊ปด้วย 5 บาท
เล่นยิงกันมันเลยทั้งคืน แต่แม่ก็มีบ่นบ้างว่า ไม่ควรจะมาขโมยของคนอื่นนะลูก จากนั่นฉันก็ไม่กล้าทำอีก บรรยากาส ในการคล้ายๆกับ งานวัด งานปิดทอง มีเวทีมวย มีหนังกลางแปลง เวที การแสดงของเด็กๆ การแสดง บนเวที่ ฉันเต็มที่และสนุกมากๆ เต้นเพลงหลวงพ่อคูณ หลังจบการแสดง พ่อแม่เรา จะซื้อพวกมาลัย มาข้องคอ ดีใจมาก ได้เวลาลงจากเวทีไปวิ่งเล่นกับเพื่อนๆละ ดูมวยก็ สนุก
หนังนิ ชอบมาก ดูไม่เบื่อเลย และแล้วงานเลี้ยงก็จบลงถึงเวลานอนซะที

                 (วันเวลาผ่านไป มีแต่อดีต และ ความทรงจำให้คิดถึง)